۳ ایده از من
I
«استادی و مهارتِ واقعی، هم به بیقراری نیاز دارد و هم به صبوری.
بیقراری برای داشتن ذهنیت اقداممحور؛
برای تلف نکردن زمان؛
و برای اینکه هر روز با حس فوریت و تمرکز کار کنی.
و در عین حال، صبوری برای به تعویق انداختن لذت آنی؛
برای اینکه اجازه بدهی نتایجِ اقداماتت بهمرور انباشته شوند؛
و برای اعتماد به فرایند رشد.»
II
«وقتی برنامهریزی میکنی، بزرگ فکر کن.
وقتی اجرا میکنی و پیش میروی، کوچک فکر کن.»
(چشمانداز کلان داشته باش، اما پیشرفت را با گامهای کوچک، دقیق و مستمر بساز.)
III
«یک استراتژی ساده که میتواند از کلی دردسر و استهلاک ذهنی جلوگیری کند:
روی بردن در بحثهای بیاهمیت حساس نباش.
کسی چیزی گفت که با آن موافق نیستی؟
لبخند بزن، سرت را تکان بده، و برو سراغ مسائل مهمتر.
زندگی کوتاه است.
یاد گرفتن اینکه لازم نیست همیشه حرف آخر را تو بزنی، مقدار زیادی از زمان و انرژیات را آزاد میکند.»
۲ نقلقول از دیگران
I
مورگان هاوسل درباره سوگیری ذهنی (Bias) میگوید:
«تجربههای شخصی تو شاید فقط ۰.۰۰۰۰۰۰۰۱٪ از اتفاقاتی باشند که در جهان رخ داده، اما احتمالاً ۸۰٪ از درک تو نسبت به نحوه کارکرد دنیا را شکل میدهند…
همه ما بهشدت تحت تأثیر تاریخچه شخصی خودمان سوگیری داریم.»
منبع: Ideas That Changed My Life
II
نقلقول هاوسل تضاد جالبی با این توصیه از نویسنده بریتانیایی، نورمن داگلاس، دارد:
«بعضی چیزها را نمیتوانی از دیگران یاد بگیری.
باید خودت از میان آتش عبور کنی.»
(برخی درسها صرفاً تجربیاند؛ باید لمسشان کنی، نه اینکه فقط دربارهشان بخوانی.)
۱ سؤال برای شما
این هفته روی این سؤال تأمل کن:
محتملترین منابع درد و چالش در زندگی من طی یک سال آینده چه چیزهایی هستند؟
چطور میتوانم از حالا برایشان آماده شوم یا احتمال وقوعشان را کاهش دهم؟